مدیریت زمان
برای رسیدگی به همه امور روزانه 24 ساعت، کافیست؟!
شاید یکی از آروزهای افرادی که در کنار ما زندگی می کنند این باشد که طول روز بیشتر از 24 ساعت باشد! خیلی از ما هم در روزهای پرمشغله چنین آرزو داریم؛ یکی از تکراری ترین حرف هایی که این روزها می شنویم عباراتی چون «وقت ندارم...»، « فرصت نکردم...» و از این قبیل جملات است. در شهرهای بزرگ و پر ازدحامی مانند تهران که شهروندان آن برای انجام کارهای مختلف و رسیدگی به امور شغلی و زندگی خود با مشکلات متعددی مواجه می شوند «وقت کم آوردن» امری عادی به حساب می آید. هر کدام از ما برای انجام امور ساده روزمره خود، با توجه به مسائلی چون ترافیک، دوری و پراکندگی مسیر ها و بسیاری مسائل که بعضا قابل پیش بینی هم نیست نیازمند برنامه ریزی و مدیریت زمان هستیم.
وقت طلاست؟
آیا برای وقت و زمان خود واقعا ارزش قائل هستیم؟
زمان از جمله نعمت های گرانبهایی است که جنبه کاملا شخصی داشته و تنها مصرف کننده آن یک نفر است، بنابراین هیچ کس نمی تواند به جای فرد دیگری از وقت او استفاده کند. از طرف دیگر، وقت قرض دادنی و ذخیره کردنی نیست و افراد به طور یکسان از آن بهره مند هستند. بنابراین تنها راه برخورد با وقت، استفاده درست از آن است. روی هم رفته می توان گفت که وقت غیر قابل برگشت و تغییر است، نه طولانی می شود و نه کوتاه. لذا برای جلوگیری از به هدر رفتن این پدیده شخصی برنامه ریزی دقیق اجتناب ناپذیر است.
راه کارهای مدیریت زمان
زمان یک سرمایه نامرئی است. برای برنامه ریزی در وقت با توجه به مفهوم ارزشی و به اصطلاح «فراطلایی» زمان باید به نکاتی اساسی چون از بین بردن عوامل مخرب زمان، تقسیم بندی و تفکیک زمان، هدف گذاری و اولویت بندی امور زندگی، سازماندهی فعالیت ها و برنامه های زندگی و عزم و اراده برای اجرای برنامه ها توجه کرد.
شناسایی آفت های تخریبی زمان، یک گام اساسی در راه مبارزه با آن به شمار می آید و نکته اینکه، شناسایی این عوامل، برخی راه حل های مناسب را نیز روشن خواهد کرد. برای شناسایی عوامل تخریبی زمان، بایستی به بررسی و مطالعه منش ها و روش های خود پرداخت و آفات موجود را شناسایی کرد. برای شناسایی آفت های وقت، بررسی عملکرد روزانه یکی از راه های مناسب به شمار می آید که در این راستا ، فرد می تواند با یادداشت عملکرد روزانه خود و تجزیه و تحلیل آن در طول روزها، هفته ها و ماه ها، اشکالات موجود را دریابد. تنبلی و عادت های غلط افراد، مهمترین عامل مخرب زمان به شمار می آید.
نکته دیگر در راستای مدیریت زمان، تقسیم بندی و تفکیک زمان، اولویت بندی امور زندگی و بهبود زمان و مدت بهره برداری از وقت است. که فرد بایستی ارزش زمان را درک کند و اجزای زمان را به خوبی بشناسد. برای نیل به این هدف برخورداری از یک قاعده و معیار زمانی مشخص برای تفکیک اوقات مهم است. آگاهی از این که اوقات ما چگونه صرف می شود و از کدام قسمت های آن می توان کاست و برای آن، برنامه های دیگری جایگزین کرد و به طور کلی زمان را تحت نظارت خود در آورد، اهمیت بسیاری دارد.
وقت و زندگی شهری
از مهمترین دغدغه های زندگی شهری کسب موفقیت و تحقق اهداف مدیران شهری و شهروندان است. «موفقیت عبارت است از نیل رضایت مندانه به اهداف از پیش تعیین شده در زمان معین.» یکی از عواملی که موجبات رضایت ما را در فرآیند موفقیت تأمین می کند، مسأله «زمان» تحقق هدف می باشد. پس باید با طراحی یک برنامه زمان بندی شده زمان دقیق تحقق اهدافمان را به دست آوریم و از این جاست که پای مدیریت زمان در فرآیند موفقیت به میان می آید.
